P-REC Piscinas de Recreo

0 AMBITO DE APLICACIÓN

A presente Norma Regulamentaria é de aplicación nas Piscinas que conteñan vasos dedicados ao recreo, esparexemento e baño de mozos e adultos, sobre todo non nadadores.

Este documento foi elaborado coa finalidade de normalizar os aspectos regulamentarios de toda instalación hábil para a práctica desta actividade.

Nos Proxectos de construción ou reforma de piscinas de recreo debe considerarse o cumprimento da normativa Autonómica e Municipal relativa ás Piscinas de uso colectivo que lles afecte.

1 EMPRAZAMENTO

Os vasos de recreo estarán incluídos nun Complexo de Piscinas que é un establecemento con instalacións acuáticas útiles para o recreo, a educación física e o adestramento ou competición deportiva de nenos, novos e adultos.

Todo vaso de recreo debe estar separado dos restantes por unha distancia mínima de 5 m.

Son validos para o recreo de mozos e adultos non nadadores preferentemente na zona de menor profundidade e nadadores en todo o seu ámbito.

Os vasos de recreo xunto coas súas bandas exteriores poderanse agrupar cos vasos deportivos, os fosos de saltos, os vasos polivalentes e as súas bandas exteriores formando un único recinto. Deberán estar illados dos vasos de chapoteo e ensino. Véxanse
as Normas Regulamentarias de Chapoteo  e de Ensino . Estarán protexidos do alcance de ventos dominantes que molesten aos usuarios, así como da proximidade de árbores ou plantacións de folla caduca que poidan ensuciar os vasos. Non existirán sombras arroxadas sobre o vaso que oculten ou diminúan a acción solar.

2 FORMA E DIMENSIÓNS DO VASO

Os vasos de recreo poden deseñarse das formas mais variadas, a condición de que non existan recodos, ángulos e obstáculos que dificulten a circulación da auga, a súa limpeza, a vixilancia da lámina de auga ou poidan ser perigosos para os usuarios.

A superficie de lámina de auga non será inferior a 200 m2 e en calquera caso a súa elección basearase no cálculo de necesidades do ámbito servido pola piscina. Véxase o apartado correspondente das Normas de proxecto de Piscinas.

De entre as múltiples formas que se poden dar a estes vasos, un caso particular constitúeno os rectangulares que se elixen sobre a base da súa maior simplicidade de construción e menor custo. A lámina de auga debe ter, neste caso, unhas dimensións idénticas a algunhas das que se verifican nos vasos de ensino, polivalentes ou deportivos.

Admítese a posibilidade de que nun mesmo vaso deséñense zonas independentes, ben para o recreo, ben para o deporte da natación ou do water-polo, a condición de que estea indicado nos lugares adecuados o cambio de uso e profundidade. Isto levará a cabo tanto no bordo-rebosadero mediante letreiros indicadores avisando da profundidade, como nas paredes e fondo do vaso mediante liñas continuas de cor vermella de 0,10 m de ancho ou outros elementos físicos que non supoñan perigo algún para o usuario.

Se se dispoñen tobogáns acuáticos deberá estar delimitada a súa zona de caída de forma que se eviten accidentes con outros bañistas. Os tobogáns acuáticos deben ser seguros de tal forma que non produzan riscos de accidentes nos usuarios, para o que cumprirán os requisitos indicados nas seguintes Normas: UNE EN 1069-1 “Tobogáns acuáticos de mais de 2 m de altura. Parte 1: Especificacións e métodos de ensaio” e UNE EN 1069-2 “Tobogáns acuáticos de mais de 2 m de altura. Parte 2: Instrucións”

Se existen plataformas e/ou trampolíns de saltos disporán dun foso de saltos independente, véxase a norma NIDE de saltos. Se se dispoñen trampolíns de altura inferior a 1 m respecto a lámina de auga, poderán colocarse no vaso de recreo se a súa zona de caída está delimitada de forma que se eviten accidentes con outros usuarios.

A profundidade mínima deste tipo de vasos será de 1,00 m e a máxima será de 1,40m na zona de recreo de non nadadores e de 2,20 m na de nadadores. Onde se dispoñan tobogáns acuáticos ou zonas de saltos a profundidade nesa zona será a apropiada e como mínimo de 3 m. Cando se alcance a profundidade de 1,40 m quedará sinalado no bordo, paredes e fondo do vaso segundo indicouse no parágrafo anterior. En caso de existir plataformas de saída para natación, a profundidade mínima será de 1,40 m (recomendada 1,80 m), desde 1 m a 6 m do muro extremo onde se sitúen ditas plataformas de saída.

A pendente superficial do fondo non superará o 6% e será como mínimo do 2%, en calquera das liñas que poidan apoiarse nel, desenvolvéndose a súa liña de máxima pendente perpendicular ou paralelamente aos muros frontais do vaso.

3 PRAIAS Ou PLATAFORMAS

Para posibilitar a circulación dos usuarios ao redor do vaso, así como para separar a lámina de auga doutras zonas e de zonas axardinadas en piscinas ao exterior, preveranse bandas exteriores ao vaso, de praias ou plataformas pavimentadas en todo o seu perímetro. As anchuras mínimas de praias ou plataformas, medidas desde o bordo da lámina de auga serán de 2,00 m, a anchura recomendada é de 3,50 m.

A superficie das praias ou plataformas será horizontal, e terá pendente de, polo menos, 2% en dirección perpendicular e oposta ao vaso cara a canaleta de recollida de auga perimetral, independente e afastada da do vaso.

4 MUROS LATERAIS

Os vasos de recreo estarán formados por muros ou paredes verticais e o fondo do vaso. A construción dos muros e fondo do vaso será sólida quedando asegurada perfectamente a súa estabilidade, resistencia e estanqueidad.

Para o apoio ou descanso de usuarios, poderá existir un chanzo perimetral a unha profundidade baixo o nivel da auga inferior a 1,20 m a súa anchura estará comprendida entre 0,10 m e 0,15 m, véxase figura NAT–8 da Norma Regulamentaria de Natación.

5 REBOSADEROS E ACCESOS Ao VASO

Todo vaso polivalente deberá dispor de bordo - rebosadero en todo o seu perímetro.

O rebosadero limitará o nivel máximo de auga, desaguará a película superficial de impurezas, servirá de agarre aos usuarios e cumprirá a función de rompeolas.

O bordo rebosadero será de tipo desbordante con canaleta de desaugadoiro na praia pavimentada. Véxanse as figuras P-REC-1a e P-REC-1b.

Unha parte do perímetro do vaso deberá dedicarse a acceso ao interior da lámina de auga. Pode facerse por escaleiras verticais ou escalas situadas nas esquinas dos lados laterais e nos puntos singulares do vaso onde se produzan cambios bruscos de profundidade. Colocaranse outras a distancia non superior a 20 m entre si.

Tamén pode facerse mediante ampla zona de praia descendente ou en escalinata ata a profundidade mínima do vaso.

Para permitir a accesibilidade ao interior da lámina de auga e saír dela a persoas discapacitadas, polos seus propios medios ou con axuda, disporanse escalinatas laterais ou frontais de acceso ao vaso con varandas e elevadores hidráulicos ou manuais nas
praias ou plataformas. As escalinatas frontais de acceso ao vaso ocuparán parte ou todo o lado.

As escaleiras verticais ou escalas non sobresairán do plano xeral dos muros, de modo que se eviten posibles encontróns entre os que as utilizan e os que evolucionan dentro da auga. Recoméndase que unha escaleira polo menos alcance o fondo para posibilitar o acceso do persoal encargado da limpeza e conservación.

Todos os elementos metálicos serán inoxidables ou estarán convenientemente protexidos ante a acción oxidante da auga.

As escaleiras verticais ou escalas terán as dimensións que se indican na figura NAT- 10 a e b da Norma Regulamentaria de Natación e cumprirán as Normas: UNEEN 13451 “Equipamentos para piscinas. Requisitos xerais de seguridade e métodos de ensaio” e UNE-EN 13451-2 “Requisitos específicos de seguridade e métodos de ensaio adicionais para escalas, escaleiras e varandas”.

Cumprirán os requisitos de integridade estrutural e resistencia a cargas, a resistencia ao deslizamiento dos banzos será tal que se obterá un ángulo mínimo de 24º segundo a Norma UNE-EN 13451 citada, así como os requisitos para impedir atrapamiento de tal forma que a distancia entre o chanzo superior e a parede non será superior a 8 mm e nos restantes chanzos a distancia entre o chanzo e a parede será de 0 – 8 mm ou noutro caso de 25 – 140 mm.

Nos vasos de recreo permitirase a colocación sobre o bordo-rebosadero de aparellos destinados ao esparexemento dos usuarios tales como tobogáns, deslizadores, pasarelas, etc. de tal modo que a súa disposición non implique perigo para os usuarios que permanezan na auga.

6 ALTURA LIBRE DE OBSTÁCULOS

A altura entre a superficie da auga ou o pavimento das praias ou plataformas e o obstáculo máis próximo (cara inferior de teito, colgue de viga, luminaria, conduto de aire acondicionado en instalacións cubertas) deberá quedar totalmente libre e terá un mínimo de 4 m.

7 TIPOS DE PARAMENTOS

O revestimento dos paramentos do vaso será dun material impermeable que permita unha fácil limpeza e de características antiescorregadizas, de forma que a resistencia ao deslizamiento sexa tal que se obteña un ángulo mínimo de: 24º (Clase C) en bordos rebosaderos e escaleiras de piscina e de 12º (Clase A) en fondos de profundidade inferior a 1,40 m; de acordo co método de ensaio descrito na Norma DIN 51097 que determina as propiedades antiescorregadizas para zonas con pés descalzos.

A pavimentación das praias deberá posibilitar a circulación de pés descalzos pola súa superficie. O acabado superficial terá en estado seco e húmido un carácter antiescorregadizo que impida os resbalones, doutra banda a súa rugosidade deberá ser tal que non moleste ou fira as plantas dos pés descalzos. A resistencia ao deslizamiento do pavimento das praias ou plataformas será tal que se obterá un ángulo mínimo de 18º (Clase B) segundo o método de ensaio descrito na Norma DIN 51097 que determina as propiedades antiescorregadizas para zonas con pés descalzos.

O pavimento deberá ter resolto o desaugadoiro superficial de augas pluviais e/ou de chapoteo do vaso, de tal modo que se conduza a través dunha canaleta independente do rebosadero do vaso ao destino correspondente.

8 A auga

A auga utilizable nun vaso de recreo procederá da rede xeral de subministración pública, no caso de que a súa procedencia sexa de ríos, lagos, mananciais, correntes subterráneas, etc. é necesario realizar os estudos e análises pertinentes para garantir a súa calidade e obter a autorización sanitaria para a súa utilización.

A auga do vaso será unha auga con condicións sanitarias admisibles, para o que cumprirá en todo momento os requisitos esixibles de acordo coa lexislación en vigor que lle sexa de aplicación e disporá da autorización sanitaria correspondente.

Para conseguir e manter a auga do vaso coa calidade esixida existirá un sistema de depuración que filtrará e realizará un tratamento de desinfección da auga para eliminar microorganismos e impedir o crecemento de algas e bacterias.

O sistema de depuración farase mediante recirculación da auga do vaso, dentro dos tempos máximos autorizados e co achegue de auga nova necesaria para manter a calidade e o nivel da auga do vaso.

A lámina de auga, durante o uso ordinario da piscina, deberá estar constantemente ao seu nivel máximo.

Os equipos de tratamento de auga cumprirán os requisitos de seguridade das normas UNE-EN 13451 “Equipamentos para piscinas.

Requisitos xerais de seguridade e métodos de ensaio” e UNE-EN 13451-3 “Requisitos específicos de seguridade e métodos de ensaio adicionais para accesorios de piscinas destinados ao tratamento de auga”.

A temperatura da auga de todo vaso de recreo cuberto debe ser de 25ºC ± 1ºC.

Hai que apuntar que só se poden utilizar enerxías convencionais para o quecemento da auga de piscinas cando estean en locais cubertos. En piscinas ao aire libre só pódense utilizar para o quecemento da auga da piscina, enerxías alternativas como a solar, do aire, augas termais ou do terreo. Véxase Regulamento de Instalacións Térmicas nos edificios Instrución Técnica Complementaria ITE 10.2 Acondicionamento de piscinas.

9 O AIRE

O aire ambiente de toda piscina cuberta que inclúa un vaso de recreo, debe estar constantemente a unha temperatura entre 2ºC e 3ºC superior á da auga do devandito vaso, por razóns técnicas e fisiológicas, cun mínimo de 26ºC e un máximo de 28ºC.

A humidade relativa debe estar comprendida entre o 55% e 70% sendo recomendable utilizar como valor de deseño o 60%. O mantemento da humidade relativa do ambiente dentro dos límites indicados pode lograrse por medio dunha bomba de calor, arrefriando, deshumedeciendo e recalentando o aire ao mesmo tempo.

No sistema de ventilación disporanse recuperadores da calor do aire expulsado.

O uso de enerxías convencionais para estes fins debe restrinxirse a suplementar a calor necesaria para o aire mínimo de ventilación e as perdidas por transmisión.

O uso de recuperadores ou bombas de calor é obrigatorio para piscinas cubertas de capacidade maior de 80 m3 ou cuxa superficie de lamina de auga sexa maior de 50 m2.

Véxase Regulamento de Instalacións Térmicas nos edificios. Instrución Técnica Complementaria ITE 10.2 Acondicionamento de piscinas.

10 ILUMINACIÓN

A iluminación artificial será uniforme e de maneira que non dificulte a visión dos usuarios e non debe provocar reflexos na lámina de auga. Cumprirá a norma UNE-EN 12193 “Iluminación de instalacións deportivas” e conseguirá os seguintes niveis mínimos de iluminación:

NIVEIS MÍNIMOS DE ILUMINACIÓN
PISCINAS DE RECREO
(interior e exterior)
Iluminancia horizontal
E med (lux) Uniformidade
E min/ Emed
Uso recreativo 300 0,5

 

 

As luminarias non deben colocarse sobre a vertical da lámina de auga, no caso de que se coloquen nesa posición debe disporse pasarelas de acceso ás luminarias para conservación e mantemento.