ATLl Salto de Lonxitude e Tripla

 

 

1 TAMAÑO DA ZONA DE SALTOS

A zona de saltos de Lonxitude e Triplo Salto componse do corredor para efectuar a carreira de impulso, da táboa de batida, da zona de prolongación do corredor e do foso de caídas. A lonxitude do corredor, pode ser ilimitada, non debendo ser menor de 40 metros. O corredor e a súa zona de prolongación deberán ter unha anchura de 1,22 m (± 0,01 m). A zona de prolongación do corredor situada entre a táboa de batida e o inicio do foso, así como o propio foso de caídas, terán unhas lonxitudes mínimas variables segundo indícase no cadro a continuación:

 

ZONA DE SALTOS
DISTANCIA METROS (m)
Da liña de batida de lonxitude ao foso 1-3
Da liña de batida de triplo ao foso Mulleres 11*
Homes 13*
Da liña de batida ao extremo oposto do
foso de caídas
Lonxitude 10 (mínimo)
Triplo 21 (mínimo)

* En Competicións Internacionais, noutras Competicións as distancias serán adecuadas ao nivel da Competición

Cada corredor de utilización simultanea disporá nos fosos de caídas dunha anchura mínima de 2,75 m e 3,00 m de máxima. Véxanse debuxos

 

2 BANDAS EXTERIORES E SEGURIDADE

Para facilitar o desenvolvemento e a visión da competición por parte de atletas e espectadores, reservaranse bandas mínimas de espazos libres de 1,50 m de anchura mínima no perímetro do corredor de carreira e do foso de caídas.

3 ALTURA LIBRE DE OBSTACULOS

A altura entre o pavimento e o obstáculo máis próximo (liñas eléctricas en instalacións ao aire libre; cara inferior de teito, colgue de viga, luminaria, conduto de aire acondicionado, en instalacións cubertas) tanto sobre a zona como sobre as bandas exteriores deberá quedar totalmente libre e ter un mínimo de 4 m.

4 ORIENTACIÓN SOLAR

O eixo central do corredor de saltos e do foso de caídas debe coincidir coa dirección xeográfica N-NON, S-SE, admitíndose a súa variación dentro da contorna comprendida entre N e NON. É preciso ter en conta ademais a dirección dos ventos dominantes para o que debe posibilitarse o salto tanto cara a N-NE como cara a S-SE.

5 TIPO DE PAVIMENTO

O corredor da zona de saltos disporá dun pavimento de características iguais ás da pista de carreiras. O corredor de saltos e a súa zona de prolongación admitirá unhas pendentes máximas longitudinalmente (en dirección da carreira) do 1 por 1000 e lateralmente do 1 por 100 para posibilitar a drenaxe superficial das augas. O pavimento deberá ter resolto a drenaxe profunda das augas, así como non ser abrasivo nin deslizante e se elástico aínda que dotado de seguridade á pisada. A zona do corredor próxima á táboa de batida así como a súa zona de prolongación deberá ser especialmente resistente á acción dos cravos do saltador. O pavimento deportivo será sintético, prefabricado ou in situ, sobre unha base de zahorras (areas e gravas) de 15 cm de espesor mínimo e dúas capas de aglomerado asfáltico de 40 mm (ømáx. árido: 20 mm) e 25 mm (ømáx. árido: 5 mm) de espesor mínimo respectivamente. Cumprirá os seguintes requisitos de acordo con UNE 41958 IN “Pavimentos deportivos”:

 

REQUISITOS PAVIMENTO DEPORTIVO PARA PISTAS DE ATLETISMO
Absorción de impactos
(Redución de forza)
50%≥RF≥35% Competicións ámbito internacional e nacional
35%≥RF≥20% Competicións ámbito rexional, local, recreativo, escolar
Deformación StV≤3mm
Fricción 0,5≤µ
Planeidad Diferenzas de nivel inferiores a 3 mm medidos con regra de 3 m (1/1000)
Pendentes Pendente máxima transversal 1%
Pendente máxima longitudinal 10/00
Resistencia a impactos Sen fisuras, gretas ou deformacións maiores de 0,5 mm para impactos de 8 Nm
Resistencia a cravos* Máxima perdida de peso 10 %
Resistencia a tracción Pavimentos porosos: ≥ 400 kPa
Pavimentos non porosos: ≥ 500 kPa
Alongamento de rotura (Er): ≥ 40%
Espesores 12 mm; pista
20 mm; zonas de salto (pértega, lonxitude, altura, triplo salto) lanzamento de xavelina e foso da ría

* Reglamentariamente a sola e o tacón das zapatillas poderán ter ata un máximo de 11 cravos. Para pavimentos sintéticos a parte do cravo que sobresaia da sola ou tacón non debe exceder de 9 mm, excepto para salto de altura e lanzamento de xavelina que non excederá de 12 mm. O diámetro máximo dos cravos será de 4 mm. Noutro tipo de pavimentos a máxima lonxitude do cravo será de 25 mm e o diámetro máximo será de 4 mm.

6 ILUMINACIÓN

A iluminación artificial será uniforme e de maneira que non provoque deslumbramiento de atletas, xuíces nin espectadores. Cumprirá a norma UNE-EN 12193 “Iluminación de instalacións deportivas” e contará cos seguintes niveis mínimos de iluminación:

NIVEIS MÍNIMOS DE ILUMINACIÓN
ATLETISMO ao exterior (todas as actividades)
NIVEL DE COMPETICIÓN Iluminancia horizontal
E med (lux) Uniformidade
E min/ Emed
Competicións internacionais e nacionais 500 0,7
Competicións rexionais e locais, adestramento alto nivel 200 0,5
Adestramento, deporte escolar e recreativo 100 0,5

 

Para retransmisións de TV cor e gravación de películas requírese un nivel de iluminancia vertical de polo menos 1.000 lux e de 1.400 lux en competicións internacionais, non obstante este valor pode aumentar coa distancia da cámara ao obxecto. Para maior información en canto a iluminancia vertical, uniformidade, temperatura de cor e índice de rendemento de cor debe consultarse a norma citada.

7 TRAZADO DA ZONA

O trazado da zona de saltos realizarase de acordo cos debuxos 

As zonas de salto de lonxitude ou de triplo salto porán estar construídas con total independencia e distinta localización das restantes especialidades atléticas ou estar sobrepostas con outras zonas, normalmente rectas de velocidade, corredores de salto con pértega, zonas de salto da altura e corredores de lanzamento de xavelina. As zonas de saltos sitúanse xeralmente ao longo dunha das rectas das pistas de atletismo ao exterior ou ao interior, cun foso de caída en cada extremo para permitir os saltos en ambos os sentidos. Se se colocan dous corredores paralelamente, débense respectar as distancias mínimas que se indican na figura 

Do trazado completo poden especificarse os seguintes detalles:

7a) Foso de caídas: Será un rectángulo que dispoña dunha lonxitude variable segundo o establecido no apartado 1 desta Norma e dunha anchura mínima de 2,75 m e un máximo de 3 m. Todas as dimensións indicadas son interiores e non inclúen os grosores da peza perimetral de remate do foso de caídas. A anchura mínima do foso deberá estar centrada co corredor. O reformulo deste rectángulo deberá facerse por triangulación, de tal modo que, na comprobación posterior das diagonais estas coincidan.

7b) Corredor de saltos e zona de prolongación: Será un rectángulo de anchura mínima de 1,22 m (± 0,01m) e dunha lonxitude mínima determinada por adición da lonxitude de carreira e da distancia entre táboa de batida mais afastada e o inicio do foso. Estará delimitado por liñas brancas de 5 cm de ancho. O reformulo deste rectángulo deberá facerse por triangulación, de tal modo que na comprobación posterior das diagonais, estas coincidan.

7c) Táboas de batida: O bordo próximo ao foso das táboas de batida, situarase á distancia indicada no cadro do punto 1, da cara interior da peza de remate do foso. Cada táboa deberá colocarse paralelamente aos límites frontais do foso e a súa lonxitude centrada coa anchura de corredor e foso.

8 TÁBOA DE BATIDA

a) O lugar de impulso ou batida estará sinalado por unha táboa enterrada ao mesmo nivel que a pista e que a superficie do foso de caída. O seu bordo máis próximo ao foso denominarase “liña de batida” ou limite pasado o cal, o salto realizado non é valido.

Inmediatamente despois desta liña, colocarase unha táboa cuberta de “plastilina” ou outra sustancia apropiada. Con calquera destes sistemas quedará indicado o salto nulo cando o atleta a pise e por tanto grave a súa pegada sobre el. A táboa de batida deberá estar feita de madeira ou dalgún material ríxido apropiado e deberá ir pintada de branco. O material constitutivo da táboa así como o seu acabado deberán ser resistentes ás condicións climatolóxicas. A táboa de batida deberá ter 1,22 m (±0,01m) de lonxitude, 20 cm (±2 mm) de anchura e 10 cm como máximo de grosor.  Estará situado entre 1 e 3 m do bordo máis próximo da zona de caída para salto de lonxitude e a 13 m (homes) e 11 m (mulleres) en triplo. Pódense dispor outras posicións adicionais para diferentes niveis de competición. Para permitir a integración do triplo salto co salto de lonxitude a táboa de batida será desmontable e dotada de tapa segundo indícase no apartado d)

b) A táboa indicadora de “plastilina” estará colocada a continuación da “liña de batida” na súa parte máis próxima ao foso de caídas. Consistirá nunha tablilla de madeira ou calquera material ríxido apropiado de 25 mm de grosor recomendado, 10 cm (±2mm) de ancho e 1,22 m (±0,01m) de lonxitude, cuberta con “plastilina” no seu parte superior. Ira montada nunha caixa ou concavidade horizontal feita no corredor. A cara superior da tablilla posibilitará o agarre dos cravos da zapatilla e non será esvaradía. O recubrimento de “plastilina” estará realizado de maneira que se eleve desde o nivel da táboa de batida a unha altura de 7 mm (±1mm). Os bordos poderán estar inclinados nun ángulo de 45º co bordo máis próximo ao corredor de toma de impulso, cuberto cunha capa de plastilina ao longo da súa lonxitude de 1 mm de grosor ou cortados de forma que o oco cando sexa cuberto de plastilina dea un ángulo de 45º ata a horizontal. A parte superior do indicador de plastilina estará tamén cuberta por unha capa de plastilina o tres primeiros milímetros aproximadamente e ao longo de toda a súa lonxitude. 

A capa de “plastilina” poderá ser alisada por medio dun rodete ou dun raspador apropiado a fin de borrar a pegada deixadas polos saltadores.

c) O conxunto formado por táboa e tablilla deberá estar concibido de forma que sexa o suficientemente ríxido para soportar a forza do pé do saltador na impulsión.

d) A tapa da táboa de batida consiste nunha bandexa de metal protexida da corrosión ou non corrosiva que cobre o espazo libre deixado ao retirar a táboa de batida.

Está recuberta no seu parte superior da mesma superficie sintética do corredor e unha vez colocada debe permitir cambiar o salto de lonxitude e o triplo salto. A tapa terá a superficie terminada co pavimento deportivo a nivel do corredor, quedará firmemente colocada para soportar a carreira do saltador e disporá de elementos de goma, PVC ou outro material que eviten o son de efecto tambor no oco.

9 FOSO DE CAIDA

O foso de caída terá as dimensións que se indican no punto1. O eixo longitudinal do foso coincidirá co eixo do corredor de carreira. Cando se dispoñan dous fosos paralelos un ao outro ou escalonadamente a distancia entre eles será de 0,30 m. 

O foso de caídas estará recheo por area fina humedecida ou outro material similar, que deixe unha pegada clara e precisa da caída do atleta ao efectuar o seu salto. A area será de riu lavada ou area de cuarzo con grans non maiores de 2 mm dos cales non mais do 5% en peso será inferior a 2 mm e non conterá compoñentes orgánicos. A area ou o material de recheo deberá estar a nivel tanto coa táboa de batida, como coa cara superior da peza de remate do foso.

O foso de caída estará limitado por un bordo de polo menos 5 cm de ancho e 20 cm de alto co bordo redondeado cara ao interior do foso e enrasado co nivel do terreo. É conveniente para mellorar a seguridade que o bordo superior do foso de caída sexa de material flexible e redondeado.

O foso terá resolta a evacuación da auga de choiva mediante un sistema de drenaxe e encherase de area cunha profundidade de 0,20 m mínimo nos bordos e 0,30 m mínimo no centro, o nivel de area quedará enrasado co bordo, o terreo e o nivel da táboa de batida. Véxanse as figuras 

10 MOBILIARIO

Colocarase ao exterior das liñas perimetrales dos corredores o mobiliario necesario para que os xuíces desenvolver o seu labor.

11 EQUIPO TÉCNICO

Para medir a velocidade do vento nun salto, debe preverse a existencia dun aparello de medición desa velocidade (anemómetro) que se situará a 20 m da táboa de batida a un máximo de dous metros de separación da liña do corredor e colocado a unha altura aproximada de 1,22 m. Preverase a existencia adicional dunha mesa e unha cadeira para que o encargado do anemómetro efectúe as oportunas anotacións.