ATLp Salto con Pértega

 

1 TAMAÑO DA ZONA DE SALTO CON PERTIGA

A zona de salto con pértega componse do corredor para efectuar a carreira de impulso, do cajetín para aloxar a extremidade da pértega, de dúas saltómetros con listón e da zona de caída do atleta.

A lonxitude do corredor pode ser ilimitada, non debendo ser menor de 40 metros e sempre que sexa posible de 45 m. O corredor deberá ter unha anchura de 1,22 m (±0,01m). A zona de caídas terá unhas dimensións mínimas de 5 m de lonxitude por 5 m de anchura, máis as pezas de protección dianteiras. En Campionatos do Mundo, Xogos Olímpicos, Copas do Mundo, Campionatos de Área, de Zona Xeográfica ou de Grupo e en Competicións Internacionais, as dimensións mínimas serán de 6 m de lonxitude por 6 m de anchura mais as pezas de protección dianteiras. 

2 BANDAS EXTERIORES E SEGURIDADE

Para facilitar o desenvolvemento e a visión da competición por parte de atletas e espectadores e por seguridade, reservaranse bandas exteriores de espazos libres de 1,50 m. de anchura mínima no perímetro do corredor de carreira e da zona de caídas.

3 ALTURA LIBRE DE OBSTÁCULOS

A altura entre o pavimento e o obstáculo máis próximo (liñas eléctricas en instalacións ao aire libre; cara inferior de teito, colgue de viga, luminaria, conduto de aire acondicionado en instalacións cubertas) tanto sobre a zona como sobre as bandas exteriores, deberá quedar totalmente libre e ter un mínimo de 4 m no corredor de saltos, fóra dos seus 5 m finais e do foso de caídas onde deberá ter un mínimo de 10 m.

4 ORIENTACIÓN SOLAR

O eixo central do sector de saltos e da zona de caídas debe coincidir preferentemente coa dirección xeográfica N-NON, S-SE, admitíndose a súa variación dentro da contorna comprendida entre N e NON. É preciso ter en conta ademais a dirección dos ventos dominantes para non saltar con vento lateral; debe posibilitarse entón o salto en dirección NE-E, SW-W, así como permitirse o salto en ambos os sentidos.

5 TIPO DE PAVIMENTO

O corredor da zona de saltos disporá dun pavimento e de características iguais ás da pista de carreiras.

O corredor de saltos e a súa zona de prolongación admitirá unhas pendentes máximas longitudinalmente (en dirección de carreira) do 1 por 1000 e lateralmente de 1 por 100, para posibilitar a drenaxe superficial das augas. O pavimento deberá ter resolto a drenaxe profunda das augas, así como non ser abrasivo nin deslizante e si elástico aínda que dotado de seguridade á pisada. A zona do corredor próxima ao cajetín deberá ser especialmente resistente á acción dos cravos do saltador. O pavimento deportivo será sintético, prefabricado ou in situ, sobre unha base de zahorras (areas e gravas) de 15 cm de espesor mínimo e dúas capas de aglomerado asfáltico de 40 mm (ømáx. árido: 20 mm) e 25 mm (ømáx. árido: 5 mm) de espesor mínimo respectivamente.

Cumprirá os seguintes requisitos de acordo con UNE 41958 IN “Pavimentos deportivos”:

REQUISITOS PAVIMENTO DEPORTIVO PARA PISTAS DE ATLETISMO
Absorción de impactos
(Redución de forza)
50%≥RF≥35% Competicións ámbito internacional e nacional
35%≥RF≥20% Competicións ámbito rexional, local, recreativo, escolar
Deformación StV≤3mm
Fricción 0,5≤µ
Planeidad Diferenzas de nivel inferiores a 3 mm medidos con regra de 3 m (1/1000)
Pendentes Pendente máxima transversal 1%
Pendente máxima longitudinal 10/00
Resistencia a impactos Sen fisuras, gretas ou deformacións maiores de 0,5 mm para impactos de 8 Nm
Resistencia a cravos* Máxima perdida de peso 10 %
Resistencia a tracción Pavimentos porosos: ≥ 400 kPa
Pavimentos non porosos: ≥ 500 kPa
Alongamento de rotura (Er): ≥ 40%
Espesores 12 mm; pista
20 mm; zonas de salto (pértega, lonxitude, altura, triplo salto) lanzamento de xavelina e foso da ría

* Reglamentariamente a sola e o tacón das zapatillas poderán ter ata un máximo de 11 cravos. Para pavimentos sintéticos a parte do cravo que sobresaia da sola ou tacón non debe exceder de 9 mm, excepto para salto de altura e lanzamento de xavelina que non excederá de 12 mm. O diámetro máximo dos cravos será de 4 mm. Noutro tipo de pavimentos a máxima lonxitude do cravo será de 25 mm e o diámetro máximo será de 4 mm.

Se se utilizan pavimentos de carácter transportable (esteiras, rolos sintéticos), seranlles de aplicación todas as disposicións anteriores en canto a pendentes (tomando a cara superior dos rolos) e a restantes características.

6 ILUMINACIÓN

A iluminación artificial será uniforme e de maneira que non provoque deslumbramiento de atletas, xuíces nin espectadores. Cumprirá a norma UNE-EN 12193 “ Iluminación de instalacións deportivas” e contará cos seguintes niveis mínimos de iluminación:

 

NIVEIS MÍNIMOS DE ILUMINACIÓN
ATLETISMO ao exterior (todas as actividades)
NIVEL DE COMPETICIÓN Iluminancia horizontal
E med (lux) Uniformidade
E min/ Emed
Competicións internacionais e nacionais 500 0,7
Competicións rexionais e locais, adestramento alto nivel 200 0,5
Adestramento, deporte escolar e recreativo 100 0,5

Para retransmisións de TV cor e gravación de películas requírese un nivel de iluminancia vertical de polo menos 1.000 lux e de 1.400 lux en competicións internacionais, non obstante este valor pode aumentar coa distancia da cámara ao obxecto. Para maior información en canto a iluminancia vertical, uniformidade, temperatura de cor e índice de rendemento de cor debe consultarse a norma citada.

 

7 TRAZADO DA ZONA

O trazado da zona de saltos realizarase de acordo coa figura 

A zona de salto con pértega poderá estar construída con total independencia e distinta localización das restantes especialidades atléticas ou estar sobreposta con outras zonas, normalmente rectas de velocidade, corredores de salto de lonxitude e tripla, zonas de salto de altura e corredores de lanzamento de xavelina. A zona de saltos poderá ter unha única zona de caídas ou varias, para permitir unha practica deportiva simultanea.

A zona de salto con pértega pode estar situada ao exterior do anel da pista, paralela a unha das rectas ou dentro dos semicírculos. Se está ao exterior da pista constrúese cunha zona de caída no medio de dous corredores. Se está dentro dun semicírculo constrúese con dúas zonas de caída cada unha os extremos.

Do trazado completo poden especificarse os seguintes detalles:

7a) Corredor de saltos: Será un rectángulo de anchura mínima de 1,22 m (± 0,01m) e dunha lonxitude mínima indicada no punto 1. Estará delimitado polas liñas laterais, de cor branca e de 5 cm de anchura, sendo exteriores á área que delimitan. As liñas laterais poden ser continuas do ancho indicado ou descontinuas do mesmo ancho cunha lonxitude de 0,10 m e a unhas distancias de 0,50 m. A marcaxe das liñas sobre pavimentos sintéticos debe quedar perfectamente adherido, ser de carácter permanente así como enrasar coa superficie. O reformulo deste rectángulo deberá facerse por triangulación, de tal modo que na comprobación posterior das diagonais, estas coincidan.

7b) O cajetín: Situarase ao final do corredor de impulso, debendo colocarse o seu eixo paralelamente ás liñas laterais do corredor, a nivel co corredor de saltos, centrado coa anchura do corredor e zona de caída e de forma que o bordo interno da parte superior do tope do cajetín coincida coa liña 0. A liña 0 estará pintada cunha liña branca de 1 cm de anchura e prolongarase ata os bordos externos dos saltómetros.

8 O CAJETÍN

O cajetín é o recipiente construído a base dun material ríxido apropiado e destinado a aloxar a extremidade da pértega que o saltador ha de introducir para que lle sirva de apoio no desenvolvemento do salto. O cajetín colocarase de modo que, as arestas superiores das súas distintas caras enrasen coa superficie do pavimento, permanecendo entón a concavidade enterrada. O cajetín deberá medir 1000 mm de lonxitude polo interior do seu fondo e 600 mm de anchura na parte anterior, a cal irá diminuíndo no fondo ata chegar a 150 mm de ancho na parte inferior do tope. A lonxitude do cajetín a nivel da pista e a altura do tope dependerá do ángulo formado entre leste e a base, que deberá ser de 105 graos. O fondo do cajetín estará inclinado desde o nivel da pista ata o punto en que se une ao tope, onde terá unha profundidade de 200 mm medida verticalmente desde a superficie do pavimento. O cajetín estará construído de tal forma que os seus costados se inclinen cara a fóra ata o tope, formando un ángulo coa base de 120 graos aproximadamente.

Se o cajetín é de madeira, o fondo irá forrado dunha chapa de metal de 2,5 mm de groso, nunha lonxitude de 800 mm desde a parte anterior do mesmo. Véxase debuxo 

O cajetín pode ter un ou máis orificios de desaugadoiro nas esquinas da base e unha tubaxe de drenaxe. Cando non se estea utilizando colocarase sobre o cajetín unha tapa cuxa superficie sexa do mesmo material que o pavimento do corredor.

9 Os SALTOMETROS

Os saltómetros son os postes verticais que han de soster a barra transversal ou listón. A súa constitución así como a forma e dimensións da súa sección transversal non están reglamentados, unicamente estipúlase que o saltómetro ha de ser ríxido. O saltómetro disporá dunha base que asegure a súa posición vertical; a fixación ao chan poderá ser mediante un tubo de ancoraxe con tapa, da profundidade de empotramiento que proporcione a rixidez adecuada ao saltómetro ou ben será a través de varios puntos perimetrales que fixen unha base corrediza. O saltómetro terá un percorrido en dirección paralela ao corredor, de forma que o listón poida ser desprazado 80 cm no sentido da zona de caída, desde o plano vertical do bordo interno da parte superior do cajetín (liña cero). Isto pódese materializar desprazando os saltómetros sobre raíles ou utilizando saltómetros fixos con soportes graduables horizontalmente.

A base dos saltómetros deberá estar cuberta dun material almohadillado que protexa aos atletas e ás pértegas nas caídas. 

10 BARRA TRANSVERSAL Ou LISTÓN

A barra transversal é o listón que, colocado sensiblemente horizontal, indica a altura a franquear polo saltador. Será de fibra de vidro ou outro material apropiado, pero non de metal. A súa sección transversal será circular excepto nos extremos. A barra terá unha lonxitude comprendida entre 4,48 m e 4,52 m (4,50 m ± 0,02) e unha masa máxima de 2,25 Kg.

O diámetro da barra circular será de 30 mm (± 1 mm). As extremidades da barra circular estarán construídas de modo que presenten unha superficie plana de dimensións 2,9 / 3,5 x 150 / 200 mm, a fin de poder colocala sobre os soportes dos saltómetros.

Esta superficie plana non pode estar mais alta que o centro da sección transversal vertical do listón. Véxase debuxo 

 

As partes do listón que se apoian sobre os soportes deberán ser lisas. Non poden estar cubertas con goma ou outro material que teña efecto de aumentar a adherencia entre as superficies.

A barra transversal non terá sesgamiento algún e cando estea colocada non terá unha frecha maior de 3 cm. Todas as medicións faranse perpendicularmente desde o chan en centímetros enteiros ata a parte máis baixa do bordo superior do listón. A barra transversal terá unha elasticidade limitada de forma que cargada no seu punto medio cunha masa de 3 Kg na súa posición no saltómetro, a súa frecha máxima permitida é de 11 cm.

11 SOPORTES

O listón apoiarase sobre uns tacos cos seus soportes solidariamente unidos aos saltómetros, fabricados por un sistema a determinar.
Os tacos dos soportes deberán ser circulares de non máis de 13 mm de diámetro en toda a súa lonxitude, non sobresairán mais de 55 mm dos elementos de apoio e estes elevaranse 35 – 40 mm por encima dos tacos. A distancia entre os tacos non será menor de 4,30 m nin maior de 4,37 m. Cada un dos soportes quedará colocado de tal modo, que a barra se asentará sobre estes soportes para que se un concursante ou a súa pértega tócaa caia facilmente a terra en dirección á zona de caídas.

Coa finalidade de aumentar a distancia entre saltómetros para reducir o perigo que supón a caída do atleta sobre aqueles ou nas súas bases, os tacos de apoio do listón poden colocarse sobre os seus brazos extensibles permanentemente encostados aos saltómetros. Desta forma pódese aumentar a distancia entre saltómetros, mantendo a mesma lonxitude do listón. 

Os tacos non poden estar cubertos con goma ou con calquera outro material que teña o efecto de aumentar a adherencia entre eles e a superficie do listón, nin poden ter ningunha clase de peiraos.

12 ZONA DE CAIDAS

A zona para as caídas do saltador deberá ser un rectángulo dunha lonxitude mínima de 5 m por unha anchura mínima de 5 m, para as Competicións que se indican no punto 1 será de 6 m de lonxitude e 6 m de anchura. Devandito rectángulo prolongarase con dúas pezas dianteiras a ambos os dous lados do espazo reservado á colocación do cajetín nunha lonxitude mínima de 1,30 m e de 2,00 m para as Competicións que se indican no punto 1, de modo que sirva de protección ás caídas defectuosas dos atletas.

A zona de caídas estará cuberta por un colchón ou varias, dun material resistente ás condicións climatolóxicas, á acción dos cravos do atleta e de características elásticas, a súa altura será como mínimo de 60 cm e de 80 cm para as Competicións indicadas en punto 1.

O colchón de caídas estará a 0,10 m dos saltómetros para evitar o risco de que o listón sexa desprazado ao entrar en contacto o colchón coa zona de caídas. Os lados da zona de caída mais próximos ao cajetín estarán colocados a unha distancia entre 0,10 e 0,15 cm do mesmo e cunha inclinación cara a fóra do cajetín nun ángulo de 45º respecto da vertical.

O colchón de caídas estará deseñada para protexer ao atleta na caída desde unha altura de 6,50 m e debe cumprir a norma UNE-EN 12503-2 “Colchóns de salto con pértega e salto de altura” de acordo co cadro seguinte:

COLCHÓNS CON PERTIGA (UNE-EN 12503-2)
TIPO ABSORCIÓN DE IMPACTOS
Punto máximo de deceleración (g) Porcentaxe de deflexión % Elasticidade %
11 ≤ 10 ≤ 55 ≤ 20

 

 

O colchón debe incluír unha marcaxe coa seguinte información:

a) O número da norma indicada
b) O nome ou marca do fabricante, provedor ou importador e o ano de fabricación.
c) Cal é a parte superior do colchón , se non se pode identificar claramente.

O colchón de caídas estará constituída por unha ou máis almohadillas e superiormente terá un tapiz resistente aos cravos das zapatillas cun espesor recomendado de 5 cm e unha cuberta ou lona resistente á intemperie.

O colchón de caídas poderá colocarse sobre unha base ou plataforma, xeralmente de rejilla de non máis de 10 cm de altura para favorecer a ventilación, a parte situada detrás do cajetín deberá estar pechada.

13 A PERTIGA

A pértega poderá ser de calquera material ou combinación de materiais e de calquera lonxitude ou diámetro, pero a superficie básica terá que ser lisa. Poderá ir cuberta por capas de cinta adhesiva na zona de agarre e no extremo da parte inferior.

14 MOBILIARIO PARA XUÍCES

Colocarase ao exterior das liñas perimetrales o mobiliario necesario para que os xuíces da proba desenvolver o seu labor.